fa-IR
الکامپ امسال در سالن هجده امید بزرگی را فریاد زد

الکامپ امسال در سالن هجده امید بزرگی را فریاد زد

مسعود لک، مدرس دانشگاه در یادداشتی پیرامون بیست‌و‌دومین نمایشگاه بین‌المللی الکترونیک، کامپیوتر و تجارت الکترونیک (الکامپ ۲۰۱۶) نوشته است:

الکامپ امسال در سالن هجده امید بزرگی را فریاد زد، امید به رسیدن قطار عمل‌گرایی خلاق و متعهدانه نسلی که چراغ‌هایی فراوان برای ما خواهد افروخت و هر کدام ماه بلندی خواهند بود در آسمان‌هایی که ستاره خواهد داشت، شهاب و روشنایی های مکرر.

اینجا سالن هجده الکامپ نود‌و‌پنج است ...

همه چیز ساده است. فضایی کوچک و شاید غیر معمول برای این جمعیت، اما کمتر شکوه‌ای شنیده می‌شود گویا آموخته‌اند که زمان را برای نتیجه هزینه کنند تا بیان گلایه‌هایی که به ثمر هم نمی‌نشیند. فضا دوستانه است و پذیرایی‌ها ساده با یک شکلات ارزان‌قیمت در بهترین حالت‌ها انجام می‌شود. زمانی برای صرف نهار هم حتی به سختی پیدا می‌شود و غرفه‌های یک متری برای نهار تعطیل نمی‌شوند. هوا سرد است و سالن هم گرم‌تر از فضای خارجی نیست، اما باز هم گله‌ای نیست و خنده است. شادابی از کار تمامی ندارد، گویی به بزم بی‌انتهایی دعوتیم.

سالن هم دور است، دور و ساکت، در انتهای هیاهوهای تبلیغاتی، پولی برای خرج رادیو و بیلبورد در کار نیست. ازدحام جمعیت همه مذاکرات را غیر محرمانه کرده است. همه چیز در شفافیت مطلق است. وقتی گفتگو می‌کنی دیگران هم به میان شما اضافه می‌شوند و البته که بادی گاردی هم در کار نیست تا شما را از جمع براند.

همه تلاش می‌کنند تا هر چه در توان داشته‌اند با اشتیاق بیان کنند. گفتگوهای سرپایی، ارتباطات با خنده و بی‌ریا، رخ به رخ ، بدون خستگی و فخر فروشی، بی آنکه لباس‌های ست پوشیده باشند و بوی ادکلن‌های پاریسی شان سالن را متحیر کند. این‌جا سالن هجده الکامپ نود‌و‌پنج است، جایی برای نور انداختن به فردای فناوری و توسعه کشور. این‌جا خبری از دکورهای گران‌قیمت نیست. همه دعوت‌‌اند به بزم دانش و آگاهی و فردایی که با ایده‌ها ساخته می‌شود، جایی که با همه محدودیت‌هایش اما  گرم‌ترین است و پربار‌ترین، شوق‌آور‌ترین است و راهبردی‌ترین و شاید هم تنها‌ترین.  

بالای هجده ساله‌ها در سالن هجده الکامپ نود‌و‌پنج تصویری دیگر از ارتباطات و تجارت ساخته‌اند، آن‌ها روشنایی شهری شده‌اند که مدت‌ها است چراغ‌های تجارت‌اش کم سو شده است و راهی دیگر می‌بایدش. آن‌ها آمده‌اند تا برای توسعه و زندگی بهتر عمل گرایی را به جای غرفه سازی پیشنهاد دهند و تاثیر گفتگو‌های ایستاده در فضاهای سانتی‌متری را به وی‌آی‌پی‌هایی که چهار روزه است و اجاره‌ای نشان دهند.

امید به رسیدن قطار عمل گرایی خلاق و متعهدانه ...

غرفه کسب‌و‌کارهای استارت‌آپی امسال چشم و چراغ الکامپ بود. نسلی بلند ایده، سخت کوش، با نگاهی متعادل و غیر شیفته به ظواهر و متمرکز بر محتوا و توسعه به میدان آمده است. آنها آمده‌اند تا سهم خود را از جهانی که بالاترین دستمزد و اعتبار را به ایده و محتوا می‌دهد بگیرند و برای دست یافتن به این جایگاه، زمانی برای از دست دادن ندارند. خود را در حصار‌ها نگه نمی‌دارند و نشان داده‌اند که با حداقل‌ها  هم فرصت رخ‌نمایی برای خود می‌سازند و از محدودیت‌ها باکی ندارند. آنها نسلی خود‌ساخته برای ساختن‌های بزرگ‌ترند. امروز روز ساکنین سالن هجده است.

توانمندی‌های ارتباطی‌شان قابل توجه است، بی تکلف، مسلط و ارتباطی، گویی سال‌ها برای اقناع، خود را مهیا نموده‌اند. آداب گفت‌و‌گو و مدیریت‌زمان را می‌دانند و تلاش می‌کنند تا در فرصتی اندک محصول خود را عملیاتی و شما را در تجربه خود سهیم کنند و جهان‌شان را برای شما در کمتر از دقیقه‌ای بسازند.

آن‌ها نماد کار جمعی مخلصانه‌ای هستند که مدت‌ها است نسل‌های پیشین‌شان  این ارزش‌ها را بی رحمانه فراموش و یا با ارزش‌های  دیگری معاوضه‌شان کرده است.

گروه‌های کوچک که با علم و رویه‌های اجرایی متعهدانه در سالن هجده جمع شده‌اند تا پایان عصر شعار را اعلام و پیشگامان توسعه باشند، بی بودجه‌های هنگفت و همایش و غرفه‌هایی که انتها ندارند جلال و جبروت‌شان.

الکامپ امسال در سالن هجده امید بزرگی را فریاد زد، امید به رسیدن قطار عمل گرایی خلاق و متعهدانه نسلی که چراغ‌هایی فراوان برای ما خواهد افروخت و هر کدام  ماه بلندی خواهند بود در آسمان‌هایی که ستاره خواهد داشت، شهاب و روشنایی‌های مکرر.