مدیریت دانش (Knowledge Management)

دانش مجموع کل شناخت‌ها و مهارت‌هایی است که افراد برای حل مسائل به کار می‌برند. در سازمان‌ها دو نوع دانش شناسایی‌شده‌اند: اول ـ دانش آشکار؛ شامل داده‌ها، رویه‌های سازمانی، نرم‌افزارها، گزارش‌های سازمانی، بیانیه مأموریت، نمودار سازمانی و ...؛ دوم ـ دانش پنهان که به‌صورت عینی قابل‌پردازش نیست، بلکه خاصیتی ذهنی دارد و در اختیار «اعضای سازمان» است. بخش زیادی از تولید دانش در سازمان نیز مرتبط با به‌کارگیری این نوع غیرصریح از دانش و تبدیل آن به فناوری‌ها و محصولات واقعی است. در فرایند مدیریت دانش تلاش می‌شود تا این نوع دانش فردی کارکنان تبدیل به دانش سازمانی ارزشمند برای کل سازمان شود. اجزای فرایند مدیریت دانش شامل: شناسایی دانش، اکتساب دانش، توسعه دانش، به اشتراک‌گذاری دانش، بهره‌برداری دانش و نگهداری دانش هستند.
(منبع: کتاب فرهنگ کارآفرینی)