نوآوری باز در استارت‌آپ‌ها

نوآوری باز در استارت‌آپ‌ها

نوآوری، نیروی پیشرو در رقابت، رشد، سودآوری و ایجاد ارزش‌های پایدار و تضمین‌کننده بقای سازمان‌ها است. چرا که رشد سازمان را تسریع می¬کند و به‌عنوان یک عامل رقابتی و کاتالیزوری کلیدی برای موفقیت سازمان‌ها است. کسب‌وکارهای نوپا به دلیل  اینکه در ابتدای مسیر کارآفرینی قرار دارند و در شرایط پیچیده و بی‌ثبات جوامع امروزی شکننده و حساسند بایستی به ابزار نوآوری تجهیز شوند تا بتوانند به موفقیت برسند. در نوشتار حاضر دو راهکار ارتقاء نوآوری در استارت¬آپ¬ها معرفی‌شده است: ۱)نوآوری باز: نوآوری  باز الگویی است که به شرکت‌ها توصیه می‌کند تا همان مقدار که به جریان‌های داخلی سودمند (دانش و ایده‌های داخلی) بها می‌دهند به ایده‌هایی که در دنیای بیرون از شرکت وجود دارند و در جریان هستند نیز اهمیت دهند. متولی اجرای نوآوری باز خود کسب‌وکارها هستند که بایستی تمهیدات لازم در این خصوص را فراهم نموده و مدیریت کنند; ۲) خوشه نوآوری: خوشه¬بندی راه‌حلی است که اثربخشی و کارآیی در ارتقاء رقابت¬پذیری و رشد اقتصادی ملی و منطقه¬¬ای است. یکی از اولویت¬های توسعه خوشه¬های نوآوری ایجاد یک کسب¬وکار نوآورانه است که بتواند فناوری¬های موفقیت¬آمیز را در بازار داخلی و خارجی به کار گیرد. متولی اجرای خوشه نوآوری دولت¬ها و حاکمان منطقه‌ای هستند که بایستی زیرساخت‌های لازم در این رابطه را فراهم کنند.

نوآوری  یکی از اصلی‌ترین منابع مزیت رقابتی در محیط در حال تغییر است و شرط بقاء کسب‌وکارها˓ توسعه قابلیت انطباق­پذیری و نوآوری  سریع است. نوآوری باز(open innovation) ابزاری مهم برای استارت­آپ­ها در جهت نوآوری و غلبه بر کمبود منابع است. نوآوری  باز الگویی است که به شرکت‌ها توصیه می‌کند تا همان مقدار که به جریان‌های داخلی سودمند (دانش و ایده‌های داخلی) بها می‌دهند به ایده‌هایی که در دنیای بیرون از شرکت وجود دارند و در جریان هستند نیز اهمیت دهند. در پارادایم بسته، کسب­وکارها˓ نوآوری­ها را درون خود شرکت و از طریق فناوری­ها و منابع داخلی خود توسعه می­دادند و سپس آن‌ها را تجاری­سازی می­کردند. صنایعی که محتوای بالای فناوری با پیشرفت سریع­تر دارند (مانند کسب‌وکارهای حوزهICT)، بهتر است  به­ شیوه­های نوآوری  باز، به اشتراک گذاشتن دانش و جذب فناوری از سیستم توجه کنند. چرا که تغییرات سریع فناوری، افزایش هزینه نوآوری و رقابت روزافزون در معرفی محصولات و خدمات جدید به بازار و کوتاه شدن چرخه عمر محصولات و فناوری‌ها موجب افزایش نیاز سازمان­ها  در به‌کارگیری مکانیزم‌های نوآوری بازشده است.

ضعف در دارایی­های تکمیلی˓ محدودیت­های مالی و محیط کسب‌وکار رقابتی سریع استارت­آپ­ها را وادار به جستجوی منابع / دانش خارجی می­کند. استارت­آپ­ها به دلیل کوچک بودن و جدید بودن محدود هستند بنابراین نوآوری باز برای استارت­آپ­ها مهم­تر از شرکت­های بزرگ است. استارت­آپ­ها می­توانند از میزان بیشتری نوآوری باز نسبت به شرکت­های بزرگ نفع ببرند زیرا این‌گونه شرکت­ها فرآیندهای سازمانی ساده‌تر دارند و با تغییر کسب‌وکار سازگارتر هستند. نوآوری  باز  شرایط برد- برد را هم برای استارت­آپ­ و هم شرکت‌های بزرگ ایجاد می‌کند. شرکت­های  بزرگ منابع مشترک مانند زمان و تخصص را به اشتراک می‌گذارد که برای موفقیت استارت­آپ­ها بسیار ارزشمند است.  مکانیزم‌هایی برای مدیریت و سازمان‌دهی نوآوری  باز توسط استارت­آپ­ها معرفی‌شده است. برخی از این مکانیزم­ها و عوامل موفقیت استارت‌آپ­ها در فرآیند نوآوری باز عبارتند از:

1)     شبکه­های استارت­آپ­ها

در ادبیات نوآوری باز˓ شبکه­ها به‌عنوان  ابزاری برای موفقیت فرآیندهای نوآوری  ابزار دستیابی به منابع(دانش و منابع  مالی) یا ابزار معرفی محصولات جدید در بازار مطرح هستند.  شبکه‌ها  در کانون نوآوری  قرار دارند و فرآیندهای نوآوری  و ساختار شبکه به‌صورت متقابل همدیگر را شکل می­دهند. شبکه‌سازی به کسب‌وکارها کمک می­کند با بهره­گیری از نیروی انسانی کارآمد و ظرفیت­های داخلی خود قادر به ایده گرفتن˓ شناسایی اولویت‌های فناوری‌های جدید و نیازهای مشتریان از طریق آینده‌نگری باشند.

 

۲)تعامل استارت‌آپ‌ها با بازیگران مختلف

همان‌طور که در بخش «شبکه­ها» نشان داده‌شده، باز شدن روند نوآوری  مستلزم مشارکت نوآوری  در روابط با انواع مختلف بازیگران است. چهار نوع اصلی بازیگران می‌توانند از فرصت‌های جدید کارآفرینان در باز کردن روند نوآوری  در طول چرخه حیات راه استارت­آپ استفاده کنند: انکوباتورها، سرمایه‌گذاران، شرکت‌های بزرگ و دانشگاه‌ها. داشتن توانایی مدیریت روابط با این بازیگران،  ازجمله صلاحیت لازم برای استارت‌آپ‌ها  است. مدیران استارت­آپ‌ها باید بتوانند از تعاملات با موسسات تحقیقاتی در طول چرخه زندگی خود سود ببرند.به‌عنوان‌مثال ارتباط با دانشگاه­ها می‌تواند دسترسی به حمایت مالی و دانش را فراهم کند.

۳-عضویت در اکوسیستم  استارت­آپی

اکوسیستم را گروه‌هایی از افراد یا سازمان­ها تشکیل می­دهند ازجمله شرکت­های مخاطره­ای جدید˓ دانشگاه­ها˓ سرمایه­گذاران خطرپذیر˓ ادارات دولتی و غیره.  سه جنبه بر عملکرد اکوسیستم  در نوآوری  باز تاثیر می­گذارد: سیستم تامین مالی˓ سیستم انتقال دانش و سیستم حکومتی که به‌صورت رسمی و غیررسمی روابط بین بازیگران اکوسیستم را تسهیل می‌کند.

حمایت مالی˓ نقش اصلی در حفظ نوآوری­­های فناورانه دارد. تخصیص سرمایه به استارت­آپ­ها برای پیاده‌سازی فرآیندهای جدید و تجاری‌سازی فناوری­های جدید در فعالیت­های باز نوآوری  می‌تواند توسط متولیان مختلف انجام شود.برای مثال سرمایه‌گذاران خطرپذیر[1] می‌تواند از تجاری‌سازی نوآوری‌های استارت­آپ­ها حمایت کند.

۴- ابعاد کارآفرینی در فرایند نوآوری باز استارت‌آپ‌ها

فرآیند کارآفرینی  در دوران  نوآوری  باز  شامل فعالیت­هایی متمایز مانند شناسایی فرصت­ها˓ بسیج منابع و ایجاد سازمان است. به دست آوردن دانش علمی، فناوری و کارآفرینی  خارجی، برای ایجاد ترکیبات جدید و همچنین موفقیت شرکت­های سرمایه‌گذاری مهم است. «تجربه کارآفرینی  پیشین»، «سرمایه اجتماعی کارآفرینانه» و «سیاست کارآفرینی »˓ نوآوری  باز را تسهیل می­کند. کارآفرین یا مدیرعامل، که بعدها به‌عنوان مدیر استارت‌آپ نامیده می‌شود، نقش مهمی در سازمان‌دهی و مدیریت نوآوری‌های باز با شرکت‌های بزرگ ایفا می‌کند،

کارآفرین یا مدیرعامل، که بعدها به‌عنوان مدیر استارت‌آپ نامیده می‌شود، نقش مهمی در سازمان‌دهی و مدیریت نوآوری‌های باز با شرکت‌های بزرگ ایفا می‌کند، یک مدیر استارت‌آپ که قبلا در شرکت بزرگ کار کرده است در این زمینه مزیت قابل‌توجهی دارد؛ زیرا به فرآیندها و شیوه­های شرکت‌های بزرگ آگاه است و می‌تواند با آن‌ها مواجه شود. یک مدیر باتجربه نیازهای شرکت­های بزرگ را درک می­کند و بنابراین می­تواند راه‌حل‌ها و برنامه‌های خود را به‌طور مفصل ارائه دهد.

سرمایه اجتماعی یکی دیگر از راه‌های جالب برای تجزیه‌وتحلیل توانایی کارآفرینان نوظهور برای حفظ مزایای استفاده از فرصت‌های نوآورانه باز است. کارآفرین به‌تنهایی عمل نمی­کند بلکه با دیگران عمل می­کند و درنتیجه فعالیت کارآفرینی در شبکه اطراف کارآفرین تعبیه‌شده است.

سیاست­ها و برنامه­های دولت تمام جنبه‌هایی که مطرح شد را تحت تاثیر قرار می­دهد. برای مثال سیاست‌های حمایتی به‌عنوان مشوق تمام فعالیت­های کارآفرینی است.

 

خوشه نوآوری

در ادامه این گزارش به یکی از مدل‌های مهم در پیاده‌سازی نوآوری می‌پردازیم که از آن به‌عنوان «خوشه نوآوری» یاد می‌شود. فرآیند خوشه‌بندی به‌عنوان مکانیسمی  برای توسعه  سیستم نوآوری منطقه‌ای و  ملی کشورها˓ دارای اهمیت است. مکانیزم تشکیل خوشه در یک منطقه بر اساس تلاش­های مشترک و صلاحیت‌های شرکت‌کنندگان مختلف است  و شامل شرکت‌های صنعتی در تولید و پردازش مواد خام، فروش و بازاریابی ، شرکت‌های خدمات در زمینه لجستیک، امور مالی، مشاوره، تحقیقات علمی و موسسات آموزشی ، مدیریت و سازمان‌های نظارتی است.

گروهی از کسب­و­کارهای مستقل شامل: استارت­آپ­های نوآور˓ کسب­وکارهای کوچک˓ متوسط و بزرگ نوآور ˓همچنین سازمان­های تحقیقاتی که در بخش­ها و مناطق خاص به‌منظور تحریک فعالیت­های نوآورانه با تعاملات شدید، اشتراک­گذاری امکانات˓ تبادل دانش و تخصص˓ مشارکت در انتقال فناوری، شبکه‌سازی و انتشار اطلاعات بین کسب‌وکارها  در خوشه˓فعالیت می­کنند.

 

سیاست خوشه نوآوری یک طرح جامع برای توسعه نوآوری است که نه‌تنها بایستی پیکربندی اولیه صنعتی که مبتنی بر فناوری‌های کلیدی منطقه‌ای است را نشان دهد بلکه سیستمی خاص از صنایع توسعه‌ای و طرح‌های فناورانه˓ با در نظر گرفتن منابع˓ زیرساخت‌ها و شرایط بازار است. موثرترین فرآیند خوشه‌بندی در مناطقی است که به‌طور فعال زیرساختی نوآورانه را برای حمایت از پتانسیل صنعتی نوآوری‌های علمی و پتانسیل‌های آموزشی ایجاد می‌کنند.

یک خوشه نوآوری سیستمی پویا است که در اثر هم‌افزایی عملکردش افزایش می‌یابد. به‌منظور ارتقاء سیستم نوآوری در یک کشور ˓ سیاست خوشه­ای باید ابتدا شاخص­های پیشرفت فناوری را تعیین کند . سپس شرایط توسعه مبتنی بر پژوهش به همراه افزایش پتانسیل آموزشی فراهم شود. یکی از اولویت­های توسعه خوشه­های نوآوری ایجاد یک کسب­وکار نوآورانه است که بتواند فناوری­های موفقیت­آمیز را در بازار داخلی و خارجی به کار گیرد.

مزایای خوشه‌های نوآوری در ایجاد نوآوری:

  1. خوشه‌های نوآوری جدید سیستمی  علاوه بر ایجاد ارتباطات  بین شرکت­ها˓ تامین کنندگان و مشتریان˓ بین موسسات دانشی; شامل مراکز تحقیقاتی˓ دانشگاه­ها˓ موسسات تحقیقاتی علمی  ارتباطاتی ایجاد می­کند که منجر به همکاری­های گسترده در تبادل دانش و کاهش هزینه‌های تحقیق و توسعه شرکت‌ها به‌ویژه استارت­آپ­ها می‌شود.
  2. Subjects of companies(هدف شرکت­ها): مشارکت­کنندگان در خوشه نوآوری به‌ویژه کسب­وکارهای کوچک و نوپا˓ قادر به پاسخ­­دهی سریع و دقیق به نیازهای مشتریان هستند بنابراین مشارکت در خوشه­ها دسترسی به فناوری­های جدید که در حوزه­های متنوع استفاده می­شود را تسهیل می­کند.
  3.  ساختار خوشه فقط بر اعضای خوشه تاثیرات مثبتی ندارد بلکه بر منطقه‌ای که در آن قرار دارد تاثیر گذار است: ازجمله بر افزایش اشتغال، رشد دستمزدها و سود، تشدید فعالیت کارآفرینی و غیره. ساختارهای خوشه­ها رشد اقتصادی منطقه را نه‌تنها برای اعضای خوشه فراهم می­کند ˓ بلکه بهبود رفاه کل جمعیت، تسریع پیشرفت علمی و فناوری منطقه­ای، بهبود سیستم نوآوری منطقه‌ای را به دنبال دارد.
  4. اعضای خوشه به‌شدت تحت تاثیر فشار رقابتی شدید قرار می­گیرند. و این رقابت با مقایسه مداوم فعالیت‌های تجاری خود با شرکت­های مشابه تشدید می­شود. همچنین رقابت در تولید ایده­های خلاقانه تشدید می‌شود
  5. توانایی هماهنگی تلاش‌ها و منابع مالی برای ایجاد محصولات و فن‌آوری‌های جدید . در خوشه˓ هماهنگ­سازی زنجیره تامین، از تولید محصول و انتقال به بازار امکان‌پذیر است.
  6. مزایای رقابتی درون خوشه­ای در مقیاس بین‌المللی قابل‌توجه است.
  7. خوشه‌ها نه‌تنها کسب‌وکارها را به سمت مکانیزم‌های موثر توسعه منطقه‌ای هدایت می‌کنند ˓ بلکه شرایطی برای همکاری موثر میان کسب‌وکارها علوم و دولت ایجاد می‌کند. مهم‌ترین نقش خوشه نوآوری همکاری موسسات علمی و آموزشی با شرکت‌های صنعتی با حمایت سازمان‌های دولتی است.
  8.  
  9. خوشه­ها به ایجاد یک سیستم توزیع پایدار (برای فناوری­های جدید، دانش، محصولات) به‌اصطلاح شبکه فناوری، که بر اساس یک پایگاه علمی مشترک است˓ کمک می­کند.
  10. توانایی انجام˓ تخصص و استاندارد داخلی، هزینه نوآوری  را  در خوشه به حداقل می‌رساند ؛
  11. خوشه­های اقتصادی درجه بالایی از تخصص­ها در خصوص بخشی از بازار ˓ دسترسی به سرمایه برای شرکت­های صنعتی˓ و سایر منابع را فراهم می‌کند و به‌صورت فعال مبادله ایده‌ها و انتقال دانش از دانشمندان و اندیشمندان به بازاریان را فراهم می­کند.

معایب خوشه‌های نوآوری:

 

  1. تمرکز بیش‌ازحد شرکت‌ها در روابط داخلی و تعارضات محیطی فراتر از خوشه ممکن است منجر به منسوخ شدن فناوری و کاهش رقابت آن‌ها در بازارهای داخلی و خارجی شود.
  2. فقدان رقبا در یک خوشه جدا نیاز به بروز رسانی مداوم فرآیند تولید و فروش  را از بین می‌برد.
  3. منحصربه‌فرد بودن هر خوشه منجر به پیچیدگی قابل‌ملاحظه‌ای در ارزیابی کارایی عملکرد آن می­شود، زیرا امکان مقایسه آن با خوشه‌های دیگر وجود ندارد؛
  4. همبستگی بین تمام پیامدهای خوشه‌ای و عملکرد هر عضو آن. چنانچه عملکرد تک‌تک اعضا خوشه بر عملکرد کل خوشه تأثیرگذار خواهد بود.

 

تجربه خوشه نوآوری در کره جنوبی

تئوری خوشه نوآوری در صنایع به‌عنوان یکی از مهم‌ترین سیاست­هایی است که دولت کره جنوبی از آن برای توسعه اقتصادی و موفقیت اکوسیستم ملی بهره برده است. پس از دهه ۱۹۸۰˓ زمانی که دولت کره جنوبی قانونی برای تشکیل خوشه نوآوری تصویب کرد˓ رشد اقتصادی و گسترش سیستم نوآوری  در کره جنوبی را به دنبال داشت. علاوه بر این برنامه˓ به‌طور مداوم سیاست­ها و قوانینی در جهت تشویق سرمایه­گذاری ملی و خارجی˓به همراه ارائه برنامه­های توسعه محلی در کره جنوبی اجراشده است.خوشه نوآوری در این کشور توسط سیستم مالی و سیاست‌های صنعتی تحت سلطه قرارگرفته است. در ابتدا دو منطقه تخصصی تولیدی Guro(نساجی و دوخت) و Ulsan(پتروشیمی) شروع به فعالیت کردند و در دهه ۱۹۶۰˓ چندین منطقه تخصصی دیگر در صنایع سنگین (آهن و فولاد و ماشین‌آلات) ایجاد شدند.

در حال حاضر، خوشه‌های نوآوری در کره جنوبی بر توسعه صنعت تمرکز می­کنند و خوشه‌ها توجه زیادی را از سوی صنعت و دانشگاه به دست می‌آورند. به دلیل این علاقه و مشارکت در توسعه منطقه‌ای، دولت کره جنوبی به‌طور فعال به جایگزینی مناطق صنعتی با خوشه‌های نوآوری کمک می‌کند. دولت مفهوم خوشه را به‌عنوان استراتژی رشد خود برای پیوستن به صفوف کشورهای پیشرفته مورداستفاده قرار داده است و در ارتقاء رتبه نوآوری موفق بوده است; به‌طوری‌که بر اساس شاخص جهانی نوآوری([2]GII) این کشور از  رتبه ۲۰ در سال ۲۰۰۹ به رتبه ۱۱ در سال ۲۰۱۷ صعود کرده است.

در ادامه خلاصه­ای از  سه خوشه نوآورانه‌ای که در کره جنوبی فعالیت می‌کنند ارائه‌شده است; شکل ۱ بیانگر پراکندگی خوشه‌های نوآوری است :

  1. دوره اولیه: خوشه Changwon

به‌منظور تقویت وضعیت اقتصادی کره جنوبی، از سال ۱۹۶۲، دولت این کشور به‌طور استراتژیک رشد صنایع شیمیایی سنگین را  با تنظیم برنامه توسعه اقتصادی در جهت صنعتی شدن آغاز کرد. به این صورت که ملزم کرد احداث مجتمع صنعتی در یک منطقه خاص و برای یک سری صنایع مرتبط ساخته شود. بنابراین، دولت کره شهر Changwon را انتخاب کرد. خوشه Changwon یکی از قدیمی‌ترین خوشه‌های نوآوری در کره جنوبی است.

  1. دوره رشد: پایه جهانی زنجیره تامین در صنعت فن‌آوری‌های پیشرفته  - خوشه Banwol Sihwa

این خوشه برای کاهش بیش‌ازحد جمعیت در پایتخت، سئول و در Gyeonggi-do تاسیس شد. دولت کره جنوبی عمدا تعداد زیادی از کارخانه‌های تامین کننده و شرکت‌های کوچک و متوسط را که در اصل در پایتخت واقع‌شده‌اند، انتقال دادند. این خوشه در نزدیکی اقیانوس واقع‌شده است، دولت برنامه‌ریزی استراتژیک توسعه این منطقه را به‌عنوان پایه زنجیره تامین صنعت فن‌آوری پیشرفته قرار داد.

از سال ۱۹۷۸، زمانی که شرکت توسعه منابع آب کره جنوبی در خوشه Banwol تاسیس شد، بسیاری از کارخانجات تولیدی به این خوشه، نقل‌مکان کرده‌اند مانند صنایع سنگین Daeil که از سال ۱۹۷۹ عملیاتی شده‌اند،  در سال ۱۹۷۹، بیش از ۶۰ شرکت به این خوشه منتقل شدند، درحالی‌که تعداد شرکت‌های انتقال‌یافته به‌طور پیوسته افزایش‌یافته است.

برنامه خوشه‌ای پیچیده صنعتی: [1]ICCP" یک محور برای خوشه‌های صنعتی بود. ICCP برای اولین بار در سال ۲۰۰۴ به‌عنوان یکی از سیاست‌های توسعه ملی متعادل دولت دولتی آغاز شد. مفهوم کلیدی این برنامه تبدیل مجتمع‌های صنعتی به خوشه‌های نوآوری بود. این برنامه با هدف ایجاد خوشه‌های نوآوری بومی از شبکه‌های موسسات تحقیقاتی دانشگاهی و ایجاد یک اکوسیستم صنعتی است. این برنامه به سه دوره تقسیم می‌شود: دوره شکل‌گیری از ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸، دوره رشد از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۲، و دوره استقلال از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۶ (شکل ۲).

تجربه خوشه نوآوری در اندونزی

نوآوری یکی از عوامل حیاتی در تعیین بهره­وری صنعت و رقابت‌پذیری است. اندونزی به‌عنوان یک کشور درحال‌توسعه  به‌منظور تقویت سیستم نوآوری ملی˓ برای تنظیم نوآوری در تمامی بخش­های اجتماعی و اقتصادی , برای ارتقای صنایع در آن بخش‌ها  و سپس ایجاد اقتصاد دانش‌بنیان  اهدافی را تنظیم کرده است. در میان راه‌حل‌هایی که برای دستیابی به این هدف وجود دارد˓ خوشه­بندی راه‌حلی است که اثربخشی و کارآیی در ارتقاء رقابت­پذیری و رشد اقتصادی ملی و منطقه­­ای را به دنبال دارد. در بین بسیاری از بخش‌های اقتصادی در اندونزی˓ ICT بزرگ‌ترین و در حال رشدترین بخش است˓ این بخش ازلحاظ تکنولوژیکی پیشرفته  است.   چندین عامل در رابطه با توسعه خوشه ICT در اندونزی عبارتند از:

منابع انسانی˓ شامل کارآفرینان مقامات دولتی˓ دانشگاهیان˓ مهندسین˓ تکنسین­ها و نیروی کار ماهر

قابلیت یک منطقه برای ارائه زیرساخت‌های علمی و فن‌آوری، ازجمله دانشگاه‌ها، آزمایشگاه‌های تحقیقاتی، کتابخانه‌ها، انکوباتورهای فناوری، مراکز نوآوری و پارک‌های علمی.

 

خوشه نوآوری ˓ RICE  از طریق ایجاد همکاری میان گروه­های مختلف مانند صنعت، دولت و دانشگاه در واحد تحقیق و توسعه باعث ایجاد نوآوری می‌شود. تحقیق و توسعه خود یک واحد تخصصی است که اجازه شکل­گیری همکاری بین ذینفعان را می­دهد.  نهادهای آموزشی روابط متقابل سودمند با صنعت را شکل می‌دهد و کمک می‌کند تا دانشجویان و شرکت­های بزرگ برای خلق نوآوری همکاری کنند و  فرصت‌ها را برای انجام کارآموزی فراهم می­کند. علاوه بر این انتظار می‌رود که به اشتراک‌گذاری منابع انسانی بین شرکت­های خوشه˓ همکاری بین این شرکت­ها را افزایش دهد.

وزارت صنایع جمهوری اندونزی از سال ۲۰۰۲ در مناطق مختلف RICE را توسعه داده است. از کل مناطق، RICE Bandung تنها مرکز واقع در داخل یک شرکت تجاری (PT. INTI) واقع در بندونگ است.

این شرکت محلی را به‌عنوان ساختمان عملیاتی برای فعالیت‌های RICE Bandung اختصاص داده است. پس‌زمینه تاسیس RICE در باندونگ، رشد سریع است.

پس‌زمینه تاسیس RICE در باندونگ، نرخ رشد سریع کسب‌وکارها در صنعت نرم‌افزاری و مخابرات (ICT) است.

 عواملی که بر اثربخشی خوشه  نوآوری در اندونزی تاثیرگذار بوده عبارتند از:

انگیزه و شایستگی کارآفرینان:

 تحصیلات برای توسعه کسب‌وکارهای ICT بسیار مهم و موثر است. در خوشه RICE Bandung ˓ معمولا افرادی که از مهندسی فارغ‌التحصیلی شده‌اند به دلیل ضعف‌های مدیریت توانایی کافی برای فروش محصولات خود را ندارد. در کسب‌وکارهای حوزه ict مالکان بایستی هم مهارت مدیریتی داشته باشند و هم مهندسی. ازاین‌رو مالکان بایستی از شایستگی‌های متعددی برخوردار باشند. آموزش‌های کارآفرینی برای ایجاد روحیه کارآفرینی و  برای ایجاد ساختار موردنیاز فرایندهای داخلی مدیریت˓ هدایت˓ و سازمان‌دهی کسب‌وکار  را موردنیاز است.

نقش واحد تحقیق و توسعه در ارتقاء نوآوری

برای تحریک و کمک به ایجاد نوآوری محصول، RICE Bandung دارای یک نقش فعال در ارائه خدمات مانند آموزش، مشاوره و مربی‌گری است˓  RICE Bandungهمچنین اطلاعات به‌روز در مورد آخرین  فناوری‌ها موجود  که موردنیاز است را ارائه می­دهد. ازجمله شبکه‌سازی ارتقاء و نظارت و همچنین فرایندهای ارزیابی ازجمله طرح کسب‌وکار، مدیریت، طراحی و تکنولوژی، مدیریت مالی و بازاریابی.

در اندونزی برای این منظور وزارت صنایع اندونزی زیرساخت‌هایی فراهم کرده است مانند اتاق­هایی برای آموزش شرکا˓ اتاق­های جلسه˓ آزمایشگاه کامپیوتر˓ تجهیزات چندرسانه‌ای و سالن اجتماعات و همچنین منابع انسانی را فراهم می‌کند.

قرارگیری در این خوشه‌ها می‌توان کمک کند به بازاریابی˓ شبکه‌سازی کسب‌وکار

بنابراین واحد تحقیق و توسعه نقش مهم در تحریک نوآوری‌هایی دارد که شرکت‌های ict که در RICE Bandung مشغول به کار هستند و با گروه­های مختلف  به‌خصوص با PT . به‌طور خلاصه فرایند انتقال دانش در خوشه‌های نوآوری RICE بین یادگیری فردی  و یادگیری نهادی که توسط امکانات زیربنایی پشتیبانی می‌شود اتفاق می‌افتد.

سپس، شرایط اجتماعی-اقتصادی و سرمایه اجتماعی، دوعاملی است که به‌شدت بر تشکیل نوآوری تاثیر می‌گذارد.  به این دلیل است که توسعه تکنولوژی بر شرایط اجتماعی و اقتصادی جوامع محلی تاثیر می‌گذارد.

نقش دولت و مؤسسات آموزشی:

دولت جمهوری اندونزی از طریق وزارت صنایع آن‌هم آموزش فنی و هم غیر فنی را برای کارآفرینان ict فراهم کرده است. تا بتوانند مهارت‌های مدیریت استارت­آپ خود را توسعه دهند. همه آن‌ها بر این باورند که RICE نقش مهمی در گسترش شبکه‌های کسب‌وکار خود با مشتریان، تسهیل و تحویل پروژه‌ها مطابق با زمینه‌های مربوطه دارد ˓ کمک‌های حیاتی و پشتیبانی می‌کند. از سوی دیگر سیاست­ها و قوانین و مقررات دولتی بر عملکرد و رشد شرکت‌های ict  در اندونزی تاثیر می‌گذارد. ولی برخی از این شرکت­ها نگرانی‌هایی در مورد این سیاست‌ها دارند به‌ویژه در رابطه با سهام بیش‌ازحد بازار محصولات خارجی در اندونزی.

علیرغم واقعیت‌هایی که سیاست‌های دولتی و مقررات مربوط به آن وجود دارد
بازار، بازار فعلی محصولات مربوط به فن‌آوری در اندونزی است تحت سلطه تولیدکنندگان / توسعه‌دهندگان خارجی است. بنابراین، محصولات داخلی دشوار است زنده ماندن در کشور خود. این‌یک چالش بزرگ برای کارآفرینان فناوری اطلاعات و ارتباطات برای حفظ رشد کسب‌وکارشان است.

سپس، شرکت‌های فناوری اطلاعات و ارتباطات فرصتی عالی برای دانشجویان جهت  انجام کارآموزی و تحقیق علمی فراهم می­کنند. کارآفرینان فناوری اطلاعات و ارتباطات این آموزش را شناخته‌اند. کارآفرینان فناوری اطلاعات و ارتباطات به رسمیت شناخته‌اند که موسسات آموزشی نقش مهمی در تحریک نوآوری از طریق واحدهای تحقیق و توسعه دارند. روند انتقال دانش بین موسسات آموزشی و شرکت‌های فناوری اطلاعات و ارتباطات به‌این‌ترتیب نوآوری را ایجاد می‌کند. علاوه بر این، دانشجویان می‌توانند دانش و تجربه عملی از طریق کار در یک شرکت فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) کسب کنند

عوامل رقابت­پذیری در خوشه نوآوری ICT

همکاری‌های انجام‌شده در خوشه RICE می‌تواند به دو نوع فعالیت تقسیم شود: به اشتراک‌گذاری پروژه و مبادلات منابع انسانی.

در خوشه چندین شرکت هستند که فعالیت­های مشابهی انجام می‌دهند ولی به دنبال مشتریان متفاوتی هستند . بنابراین میان پان­ها رقابت وجود ندارد. رقابت شدید از شرکت‌های خارج از خوشه می‌آید، چرا که این استارت‌آپ‌ها  باید با خارجی‌هایی که مقیاس بزرگی در مقیاس شرکت دارند و در بازار تکنولوژی در اندونزی غلبه دارند، مقابله کنند.

 

منبع:

  • Dhewanto, W., Lantu, D. C., Herliana, S., & Anggadwita, G. (2015). The innovation cluster of ICT start-up companies in developing countries: case of Bandung, Indonesia. International Journal of Learning and Intellectual Capital, 12(1), 32-46.
  • Dhewanto, W., Sri, H., Ratnaningtyas, S., & Indra, T. Towards an Innovation Cluster in Indonesia-a Literature Study and Research Agenda. Journal of Technology Management, 12(1).
  • Mazur, V. V., Barmuta, K. A., Demin, S. S., Tikhomirov, E. A., & Bykovskiy, M. A. (2016). Innovation clusters: Advantages and disadvantages. International Journal of Economics and Financial Issues, 6(1S), 270-274.
  • Park, E., Yoo, K., Kwon, S. J., Ohm, J., & Chang, H. J. (2016). Effects of innovation cluster and type of core technology on firms’ economic performance. Journal of Engineering Research, 4(2)
  • Sam Ock Park et Yangmi Koo , « Innovation-driven cluster development strategies in Korea », paru dans ERIEP, Number 5, Cluster policy for innovation and competitiveness, Innovation-driven cluster development strategies in Korea, mis en ligne le 26 février 2013, URL : http://revel.unice.fr/eriep/index.html?id=3514.
  • http://www.insme.it/news/whats-new/433

 

  • داودی.نازی˓ اکبری.مرتضی˓ پاداش .حمید˓ (۱۳۹۵)˓«شناسایی و اولویت بندی عوامل مؤثر بر موفقیت نوآوری باز در شرکت‌های فناوری اطلاعات و ارتباطات(ICT)»˓ توسعه کارآفرینی، دوره ۹˓شماره ۱، صص۲۵۶-۲۳۹.
  • ذوالفقاری.عاطفه˓ زندحسامی.حسام˓(۱۳۹۴)˓«چشم انداز آینده نقش شبکه‌سازی در افسایش مسیت رقابتی از طریق نوآوری باز در کسب‌وکارهای کوچک و متوسط»˓ فصلنامه رشد فناوری˓ سال دوازدهم˓ شماره ۴۸ ˓ صص ۶۳-۵۸.

 

 

 

سوتیتر: «تجربه کارآفرینی  پیشین»، «سرمایه اجتماعی کارآفرینانه» و «سیاست کارآفرینی »˓ نوآوری  باز را تسهیل می¬کند.

 

یک خوشه نوآوری سیستمی پویا است که در اثر هم‌افزایی عملکردش افزایش می‌یابد.



[1] Industrial Complex Cluster Program

  1. دوره رونق: یکی از بزرگ‌ترین پایگاه‌های الکترونیکی دیجیتال - خوشه Gumi

خوشه Gumi نماد صنایع الکترونیک است  که کره جنوبی را به یک رهبر جهانی تبدیل کرده است. بیشتر شرکت‌های بزرگ تولید الکترونیک کره جنوبی، موسسات تحقیقاتی و سازمان‌های علمی در این گروه قرار دارند.

 البته خوشه‌های نوآوری دیگر نیز در این کشور وجود دارند ازجمله  Wonju (­ وسایل پزشکی)˓ Gusan(ماشین‌آلات و خودرو).



[1] VC / CVC

[2]  Global Innovation Index